Şiir Papatya

Hayatta şikayet ettiğin ne varsa özlemenin

Senin için saçma gelen tüm duyguların

Boşluğa bakan iki çift gözlerin

Ve dallarından düşmek üzere olan umutların

Hepsinin kederine merhaba

Kederin kaderine keder olduğunda 

Tüm umutların pencerenden uzaklaştığında

Güneş artık doğmuyormuş gibi sandığında 

Aslında yanı başında birsürü yapraklı papatya 

Defalarca sorarsın çiceğe seviyor, sevmiyor

Bir bakmışsın ilerlemeyen zaman yıl olmuş

Kaç kez sordun? Gelecek, geliyor, gelmiyor

Ne yazık, hasretlerin hepsi sevgilerini boğmuş 

Beklemek zaman alır, zaman ise sabır 

Kaç yaprak koparmak gerek bir sevgi uğruna 

Bir papatyayla öğretildi sevgi asırlardır 

Artık bu merhaba kederine değil umuduna