Bir gece yarısı şiir

Bir Gece yarısı vazgeçtim seni sevmekten 

Saat böyle tam dört civarı

Koyu mavi bir gökyüzü, bulutlar var seyrekler

Hafif bir duman vuruyor yüzüme inceden 

Sigaram sönmüş küllükte dalınca ben maviye

Zaman bu işte durdurulmaz  sığmaz avuçlarına

Bir acı var sanki tablada bekleyen küllerde 

Artık dönme vakti geldi, gerçek hayata 

Hep derler neden hemen çok seversin sen

Ne yapalım? Sevgisizliği bilmezdim ki ben. 

Sanırdım hep benim sevdiğimde beni sevecek 

Nerden bilirsinki en sevdiklerin seni öldürecek?

Yok bir kırgınlık vazgeçtim diye bu gece 

Saat geçiyor artık döndükçe gerçeğe 

Bak bu sefer sönüyor sigaram elimde

Yaklaş. Sessiz ve sakin son veda busesine.